Dwaas heeft zich vandaag maar eens van zijn sportieve kant laten zien... ja ja, echt waar, Dwaas heeft een sportieve kant! Canonfreakie had namelijk een ijsklimkliniek voor twee verzorgd door de Nederlandse meester der bergbeklimmers, Wilco van Rooijen, gewonnen. En wie was de gelukkige die mee mocht... juist ja: Dwaas.

 

Team exceptionelle; Canonfreakie en Wilco in actie. Nu Peak Lenin nog!
(Klik om te vergroten)

Zoals de vaste lezers hier wel weten heeft Canonfreakie wel enige ervaring in het beklimmen van een berg, en binnenkort staat Peak Lenin op haar programma. De Dwaas heeft enkel ervaring met het beklimmen van zijn fiets.

Al met al ging het eigenlijk nog verbazingwekkend goed. Vroeg op, naar Den Haag en dan onder de bezielende leiding van Wilco opgesloten worden in een gigantische vrieskist met een enorme ijsmuur. Twee pikhouwelen (behalve als je al zoveel ervaring hebt als Canonfreakie; dan kun je het met eentje minder doen), een paar stijgijzers en we werden losgelaten op de ijsmuur... Heb vertrouwen in je spullen, neem de rust, blijf in balans, gebruik je benen om omhoog te komen, hak die pikhouwelen niet te diep de muur (2mm is genoeg?!?) in en hak ze ongeveer boven je schouders erin, niet te stevig knijpen, heupen tegen de muur, breed staan, etc... dat zijn een hoop tips en regels.

Dwaas ploeterde rustig naar boven en iedere keer als hij opnieuw naar boven ging, was het met een beetje meer techniek. Ondertussen klom Canonfreakie er ook lustig op los en voor iedere keer dat Dwaas halverwege de muur was, was Wilco ongeveer twee keer op en neer gegaan...

Zoals gezegd werd de techniek beter... maar de verzuring in zijn armen won het uiteindelijk en goed ook. Klaar om te stoppen. Voldaan, tevreden en vanavond lekker slapen. Canonfreakie en Wilco bedankt!

Dwaas vertelde eerder al over de gezellige avondjes in huize Dwaas... Die met het theater van de lach toen Dwaas nog klein was en de gezeligge avondjes zoals Muis die tegenwoordig graag ziet.

Gisteren zag Dwaas een film... the guard, overigens een, tja... 'bijzondere' film, maar goed. In die film viel op een gegeven moment de naam Kris Kristofferson. Niet veel mensen blijken deze man te kennen, maar bij de Dwaas sloeg direct de nostalgie-modus weer aan. Hoe kan iemand 'rubber Duck' nu niet kennen!?! Kris speelde in een van Dwaas favoriete films toeen hij nog heel klein was... Convoy! Ook de inzet van enkele gezellige avondjes, als Dwaas het zich goed herinnerd was het Dwaas' pa die het ook een uitermate coole film vond. Dwaas en zijn broertjes speelden na het zien van de films steeds dagenlang met de autootjes in een lange rij... stoer en cool uiteraard!

Ondertussen is hij een ietsiepietsie gedateerd (hij is immers uit 1978)... maar nog steeds is hij het waard om naar te kijken. Heeft u een uurtje en drie kwartier over? Alstublieft: